سن

See also: شن

Arabic

Root
س ن ن (s n n)
13 terms

Etymology 1

Etymologically related to سن (sinn, “tooth”, sense 3); also compare the letter ش (š).^[1]

Pronunciation

IPA^(key): /san.na/

Verb

سَنَّ • (sanna) I (non-past يَسُنُّ (yasunnu), verbal noun سَنّ (sann))

to sharpen, to whet, to hone, to grind
to mold, to shape, to form
to prescribe, to introduce, to enact
to institute, to establish a method

Conjugation

Conjugation of **سَنَّ** (I, geminate, a ~ u, full passive, verbal noun **سَنّ**)

verbal noun الْمَصْدَر					سَنّ sann
active participle اِسْم الْفَاعِل					سَانّ sānn
passive participle اِسْم الْمَفْعُول					مَسْنُون masnūn
active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم
		singular الْمُفْرَد			dual الْمُثَنَّى			plural الْجَمْع
		1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب
past indicative (perfect) الْمَاضِي	m	سَنَنْتُ sanantu	سَنَنْتَ sananta	سَنَّ sanna	سَنَنَّا sanannā	سَنَنْتُمَا sanantumā	سَنَّا sannā	سَنَنَّا sanannā	سَنَنْتُمْ sanantum	سَنُّوا sannū
past indicative (perfect) الْمَاضِي	f	سَنَنْتُ sanantu	سَنَنْتِ sananti	سَنَّتْ sannat	سَنَنَّا sanannā	سَنَنْتُمَا sanantumā	سَنَّتَا sannatā	سَنَنَّا sanannā	سَنَنْتُنَّ sanantunna	سَنَنَّ sananna
non-past indicative (imperfect) الْمُضَارِع الْمَرْفُوع	m	أَسُنُّ ʔasunnu	تَسُنُّ tasunnu	يَسُنُّ yasunnu	نَسُنُّ nasunnu	تَسُنَّانِ tasunnāni	يَسُنَّانِ yasunnāni	نَسُنُّ nasunnu	تَسُنُّونَ tasunnūna	يَسُنُّونَ yasunnūna
non-past indicative (imperfect) الْمُضَارِع الْمَرْفُوع	f	أَسُنُّ ʔasunnu	تَسُنِّينَ tasunnīna	تَسُنُّ tasunnu	نَسُنُّ nasunnu	تَسُنَّانِ tasunnāni	تَسُنَّانِ tasunnāni	نَسُنُّ nasunnu	تَسْنُنَّ tasnunna	يَسْنُنَّ yasnunna
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	m	أَسُنَّ ʔasunna	تَسُنَّ tasunna	يَسُنَّ yasunna	نَسُنَّ nasunna	تَسُنَّا tasunnā	يَسُنَّا yasunnā	نَسُنَّ nasunna	تَسُنُّوا tasunnū	يَسُنُّوا yasunnū
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	f	أَسُنَّ ʔasunna	تَسُنِّي tasunnī	تَسُنَّ tasunna	نَسُنَّ nasunna	تَسُنَّا tasunnā	تَسُنَّا tasunnā	نَسُنَّ nasunna	تَسْنُنَّ tasnunna	يَسْنُنَّ yasnunna
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	m	أَسُنَّ, أَسُنِّ, أَسْنُنْ ʔasunna, ʔasunni, ʔasnun	تَسُنَّ, تَسُنِّ, تَسْنُنْ tasunna, tasunni, tasnun	يَسُنَّ, يَسُنِّ, يَسْنُنْ yasunna, yasunni, yasnun	نَسُنَّ, نَسُنِّ, نَسْنُنْ nasunna, nasunni, nasnun	تَسُنَّا tasunnā	يَسُنَّا yasunnā	نَسُنَّ, نَسُنِّ, نَسْنُنْ nasunna, nasunni, nasnun	تَسُنُّوا tasunnū	يَسُنُّوا yasunnū
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	f	أَسُنَّ, أَسُنِّ, أَسْنُنْ ʔasunna, ʔasunni, ʔasnun	تَسُنِّي tasunnī	تَسُنَّ, تَسُنِّ, تَسْنُنْ tasunna, tasunni, tasnun	نَسُنَّ, نَسُنِّ, نَسْنُنْ nasunna, nasunni, nasnun	تَسُنَّا tasunnā	تَسُنَّا tasunnā	نَسُنَّ, نَسُنِّ, نَسْنُنْ nasunna, nasunni, nasnun	تَسْنُنَّ tasnunna	يَسْنُنَّ yasnunna
imperative الْأَمْر	m		سُنَّ, سُنِّ, اُسْنُنْ sunna, sunni, usnun			سُنَّا sunnā			سُنُّوا sunnū
imperative الْأَمْر	f		سُنِّي sunnī			سُنَّا sunnā			اُسْنُنَّ usnunna

passive voice الْفِعْل الْمَجْهُول
		singular الْمُفْرَد			dual الْمُثَنَّى			plural الْجَمْع
		1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب	1^st person الْمُتَكَلِّم	2^nd person الْمُخَاطَب	3^rd person الْغَائِب
past indicative (perfect) الْمَاضِي	m	سُنِنْتُ sunintu	سُنِنْتَ suninta	سُنَّ sunna	سُنِنَّا suninnā	سُنِنْتُمَا sunintumā	سُنَّا sunnā	سُنِنَّا suninnā	سُنِنْتُمْ sunintum	سُنُّوا sunnū
past indicative (perfect) الْمَاضِي	f	سُنِنْتُ sunintu	سُنِنْتِ suninti	سُنَّتْ sunnat	سُنِنَّا suninnā	سُنِنْتُمَا sunintumā	سُنَّتَا sunnatā	سُنِنَّا suninnā	سُنِنْتُنَّ sunintunna	سُنِنَّ suninna
non-past indicative (imperfect) الْمُضَارِع الْمَرْفُوع	m	أُسَنُّ ʔusannu	تُسَنُّ tusannu	يُسَنُّ yusannu	نُسَنُّ nusannu	تُسَنَّانِ tusannāni	يُسَنَّانِ yusannāni	نُسَنُّ nusannu	تُسَنُّونَ tusannūna	يُسَنُّونَ yusannūna
non-past indicative (imperfect) الْمُضَارِع الْمَرْفُوع	f	أُسَنُّ ʔusannu	تُسَنِّينَ tusannīna	تُسَنُّ tusannu	نُسَنُّ nusannu	تُسَنَّانِ tusannāni	تُسَنَّانِ tusannāni	نُسَنُّ nusannu	تُسْنَنَّ tusnanna	يُسْنَنَّ yusnanna
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	m	أُسَنَّ ʔusanna	تُسَنَّ tusanna	يُسَنَّ yusanna	نُسَنَّ nusanna	تُسَنَّا tusannā	يُسَنَّا yusannā	نُسَنَّ nusanna	تُسَنُّوا tusannū	يُسَنُّوا yusannū
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب	f	أُسَنَّ ʔusanna	تُسَنِّي tusannī	تُسَنَّ tusanna	نُسَنَّ nusanna	تُسَنَّا tusannā	تُسَنَّا tusannā	نُسَنَّ nusanna	تُسْنَنَّ tusnanna	يُسْنَنَّ yusnanna
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	m	أُسَنَّ, أُسَنِّ, أُسْنَنْ ʔusanna, ʔusanni, ʔusnan	تُسَنَّ, تُسَنِّ, تُسْنَنْ tusanna, tusanni, tusnan	يُسَنَّ, يُسَنِّ, يُسْنَنْ yusanna, yusanni, yusnan	نُسَنَّ, نُسَنِّ, نُسْنَنْ nusanna, nusanni, nusnan	تُسَنَّا tusannā	يُسَنَّا yusannā	نُسَنَّ, نُسَنِّ, نُسْنَنْ nusanna, nusanni, nusnan	تُسَنُّوا tusannū	يُسَنُّوا yusannū
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم	f	أُسَنَّ, أُسَنِّ, أُسْنَنْ ʔusanna, ʔusanni, ʔusnan	تُسَنِّي tusannī	تُسَنَّ, تُسَنِّ, تُسْنَنْ tusanna, tusanni, tusnan	نُسَنَّ, نُسَنِّ, نُسْنَنْ nusanna, nusanni, nusnan	تُسَنَّا tusannā	تُسَنَّا tusannā	نُسَنَّ, نُسَنِّ, نُسْنَنْ nusanna, nusanni, nusnan	تُسْنَنَّ tusnanna	يُسْنَنَّ yusnanna

Etymology 2

Verbal noun of سَنَّ (sanna).

Pronunciation

IPA^(key): /sann/

Noun

سَنّ • (sann) m

verbal noun of سَنَّ (sanna) (form I)
prescription, introduction, enactment

Declension

Declension of noun **سَنّ** (sann)
singular	basic singular triptote
singular	indefinite	definite	construct
informal	سَنّ sann	السَّنّ as-sann	سَنّ sann
nominative	سَنٌّ sannun	السَّنُّ as-sannu	سَنُّ sannu
accusative	سَنًّا sannan	السَّنَّ as-sanna	سَنَّ sanna
genitive	سَنٍّ sannin	السَّنِّ as-sanni	سَنِّ sanni

Etymology 3

Etymology tree

Proto-Afroasiatic

Proto-Semitic *šinn-

Arabic سن

Inherited from Proto-Semitic *šinn-.

Pronunciation

IPA^(key): /sinn/
Audio: (file)

Noun

سِنّ • (sinn) f (plural أَسْنَان (ʔasnān) or أَسِنَّة (ʔasinna) or أَسُنّ (ʔasunn))

tooth, tusk, fang
أُنَظِّفُ أَسْنَانِي. ― ʔunaẓẓifu ʔasnāniy. ― I am brushing my teeth.
point or tip
a spearhead or arrowhead
age (years of life)
cog, sprocket, prong

Declension

Declension of noun **سِنّ** (sinn)
singular	basic singular triptote
singular	indefinite	definite	construct
informal	سِنّ sinn	السِّنّ as-sinn	سِنّ sinn
nominative	سِنٌّ sinnun	السِّنُّ as-sinnu	سِنُّ sinnu
accusative	سِنًّا sinnan	السِّنَّ as-sinna	سِنَّ sinna
genitive	سِنٍّ sinnin	السِّنِّ as-sinni	سِنِّ sinni
dual	indefinite	definite	construct
informal	سِنَّيْن sinnayn	السِّنَّيْن as-sinnayn	سِنَّيْ sinnay
nominative	سِنَّانِ sinnāni	السِّنَّانِ as-sinnāni	سِنَّا sinnā
accusative	سِنَّيْنِ sinnayni	السِّنَّيْنِ as-sinnayni	سِنَّيْ sinnay
genitive	سِنَّيْنِ sinnayni	السِّنَّيْنِ as-sinnayni	سِنَّيْ sinnay
plural	basic broken plural triptote; broken plural triptote in ـَة (-a)
plural	indefinite	definite	construct
informal	أَسْنَان; أَسِنَّة; أَسُنّ ʔasnān; ʔasinna; ʔasunn	الْأَسْنَان; الْأَسِنَّة; الْأَسُنّ al-ʔasnān; al-ʔasinna; al-ʔasunn	أَسْنَان; أَسِنَّة; أَسُنّ ʔasnān; ʔasinnat; ʔasunn
nominative	أَسْنَانٌ; أَسِنَّةٌ; أَسُنٌّ ʔasnānun; ʔasinnatun; ʔasunnun	الْأَسْنَانُ; الْأَسِنَّةُ; الْأَسُنُّ al-ʔasnānu; al-ʔasinnatu; al-ʔasunnu	أَسْنَانُ; أَسِنَّةُ; أَسُنُّ ʔasnānu; ʔasinnatu; ʔasunnu
accusative	أَسْنَانًا; أَسِنَّةً; أَسُنًّا ʔasnānan; ʔasinnatan; ʔasunnan	الْأَسْنَانَ; الْأَسِنَّةَ; الْأَسُنَّ al-ʔasnāna; al-ʔasinnata; al-ʔasunna	أَسْنَانَ; أَسِنَّةَ; أَسُنَّ ʔasnāna; ʔasinnata; ʔasunna
genitive	أَسْنَانٍ; أَسِنَّةٍ; أَسُنٍّ ʔasnānin; ʔasinnatin; ʔasunnin	الْأَسْنَانِ; الْأَسِنَّةِ; الْأَسُنِّ al-ʔasnāni; al-ʔasinnati; al-ʔasunni	أَسْنَانِ; أَسِنَّةِ; أَسُنِّ ʔasnāni; ʔasinnati; ʔasunni

Descendants

Cypriot Arabic: sinn
Gulf Arabic: سِنّ (sinn)
Maltese: sinna
Moroccan Arabic: سنة (sanna)
South Levantine Arabic: سن (sinn)

Etymology 4

Verb

سَنِّ • (sanni) (form II) /san.ni/

second-person masculine singular imperative of سَنَّى (sannā)

References

^ “Sunna”, in The American Heritage Dictionary of the English Language, 5th edition, Boston, Mass.: Houghton Mifflin Harcourt, 2016, →ISBN.

Azerbaijani

Pronoun

سن

Arabic spelling of sən (“you (singular)”)

Chagatai

Etymology

From Proto-Turkic *sen (“thou”).

Pronoun

سن • (sn /sän/)

you (singular, familiar), thou

Declension

Chagatai personal pronouns
	singular				plural
	1st person	2nd person		3rd person	1st person	2nd person	3rd person
	1st person	familiar	polite	3rd person	1st person	2nd person	3rd person
nominative	من (män)	سن (sän)	سیز (siz)	اول (ul) او (u)	بیز (biz)	سیزلار (sizlär)	اولار (ular) الار (alar)
genitive	منینگ (mäning)	سنینگ (säning)	سیزنینگ (sizning)	اونینگ (unıng) انینگ (anıng)	بیزنينک (bizning)	سیزلارنینگ (sizlärning)	اولارنینگ (ularnıng)
dative	منگا (maña) مانگا (maña)	سنگا (saña) سانگا (saña)	سیزگه (sizgä)	اولارغه انگا (ularġa aña)	بیزگا (bizgä)	سیزلارگا (sizlärgä)	اولارغه (ularġa)
accusative	منی (mäni)	سنی (säni)	سیزنی (sizni)	انی (anı)	بیزنی (bizni)	سیزلارنی (sizlärni)	اولارنی (ularnı)
locative	منده (mändä)	سنده (sändä)	سیزده (sizdä)	اونینگده (unıngda) اندا (anda) انینگده (anıngda)	بیزده (bizdä)	سیزلارده (sizlärdä)	اولارده (ularda)
ablative	مندین (mändin)	سندین (sändin)	سیزدین (sizdin)	اونینگدین (unıngdın) اندین (andın) انینگدین (anıngdın)	بیزدین (bizdin)	سیزلاردین (sizlärdin)	اولاردین (ulardın)

Karakhanid

Etymology

From Proto-Turkic *sen (“thou”). Cognate with Turkish sen (“you”), -sin (“second person singular suffix”), Old Turkic 𐰾𐰤 (sen, “you”).

Pronoun

سَنْ (sen)

thou; you

Related terms

سِزْ (siz)

Postposition

سَنْ (sen)

Denotes "to be" for second person singular when at the end of an object; are.
Denotes second person singular after various tenses.

Usage notes

It can be said that the postposition acts as a suffix.

Khalaj

Pronoun

سَن (sən) (definite accusative مه‌نۆ, plural سیز)

Arabic spelling of sən (“you (singular), thou”)

Old Anatolian Turkish

Etymology

Inherited from Proto-Common Turkic *sen, from oblique forms of Proto-Turkic *sẹ.

Pronoun

سَنْ • (sän)

thou, you (second person singular pronoun)

Descendants

Azerbaijani: sən
Gagauz: sän
Ottoman Turkish: سن (sen)
- Turkish: sen

Ottoman Turkish

Pronunciation

IPA^(key): /sæn/, /sen/

Etymology 1

Etymology tree

Proto-Common Turkic *sen

Old Anatolian Turkish سن (sän)

Ottoman Turkish سن

Inherited from Old Anatolian Turkish سن (sän), from Proto-Common Turkic *sen.

Pronoun

سن • (sen)

you (singular), thou

Declension

Declension of سن
	singular	plural
nominative	سن (sen)	سز (siz)
genitive	سنڭ (seniñ)	سزڭ (siziñ)
dative	سڭا (saña)	سزه (size)
definite accusative	سنی (seni)	سزی (sizi)
locative	سنده (sende)	سزده (sizde)
ablative	سندن (senden)	سزدن (sizden)

Descendants

Turkish: sen

Etymology 2

Borrowed from Arabic سِنّ (sinn).

Noun

سن • (sinn)

tooth
age

Etymology 3

Borrowed from French Seine.

Proper noun

سن • (Sen)

the Seine
- 1885–1886, Abdülhak Hâmid, دیوانه‌لكلرم یاخود بلده‎^[1], page 11:
  اوچ فياقر اوزره کنار سنده
  Üç fiakr üzre kenar-ı Sende
  (please add an English translation of this quotation)

Descendants

Turkish: Sen

Persian

Etymology 1

Borrowed from Arabic سِنّ (sinn).

Pronunciation

(Classical Persian) IPA^(key): /ˈsinn/, /ˈsin/

(Dari, formal) IPA^(key): [sɪn(ː)], [sɪn]
- (Kabuli) IPA^(key): [sɪn(ː)], [sɪn]
- (Hazaragi) IPA^(key): [sin(ː)], [sin]

(Iran, formal) IPA^(key): [sen(ː)], [sen]

(Tajik, formal) IPA^(key): [sin]

Rhymes: -inn, -in

Readings
Classical reading^?	sinn, sin
Dari reading^?	sinn, sin
Iranian reading^?	senn, sen
Tajik reading^?	sin

Noun

سن • (sinn / senn) (Tajik spelling син)

age

Etymology 2

Etymology tree

Proto-Indo-European *(s)ḱeh₃-der.

Ancient Greek σκηνή (skēnḗ)bor.

Latin scaenalbor.

Middle French scene

French scènebor.

Persian سن

Borrowed from French scène.

Pronunciation

(Iran) IPA^(key): /sen/

Noun

سن • (sen)

(Iran) stage
Synonym: صحنه (sahne)

Etymology 3

Possibly cognate with Proto-Slavic *sěno.

Alternative forms

سیان (sayân)

Noun

سن • (san) (Tajik spelling сан)

(archaic) ivy

Etymology 4

Borrowed from French Seine.

Proper noun

سن • ( / sen)

(Iran) the Seine (French river)

Punjabi

Verb

سُݨ • (suṇ) (Gurmukhi spelling ਸੁਣ)

inflection of سُݨݨا (suṇṇā):
1. stem
2. second-person singular familiar imperative

South Levantine Arabic

Etymology

Inherited from Arabic سِنّ (sinn).

Pronunciation

IPA^(key): /sinn/, [sɪn]
Audio (Ramallah): (file)

Noun

سن • (sinn) m (plural سنان (snān))

tooth
فرشاية السنان ― furšāyet is-snān ― toothbrush

Audio (Ramallah): (file)

Urdu

Etymology

Borrowed from Classical Persian سن (sinn), from Arabic سِنّ (sinn).

Pronunciation

(Standard Urdu) IPA^(key): /sɪn/

Noun

سِن • (sin) m (Hindi spelling सिन)

age
Synonym: عمر (ʾumar)

References

“سن”, in اُردُو لُغَت (urdū luġat) (in Urdu), Ministry of Education: Government of Pakistan, 2017.
“سن”, in ریخْتَہ لُغَت (rexta luġat) - Rekhta Dictionary [Urdu dictionary with meanings in Hindi & English], Noida, India: Rekhta Foundation, 2026.

[1] “Sunna”, in The American Heritage Dictionary of the English Language, 5th edition, Boston, Mass.: Houghton Mifflin Harcourt, 2016, →ISBN.

[1]

	singular			plural
	1st person	2nd person	3rd person	1st person	2nd person	3rd person
nominative	مَن	سَن	اوْ	بیز	سیز	اوُللار
genitive	مَنۆم	سَنۆݧ	اوُنؽݧ	سیزۆم	سیزۆݧ	اوُللارؽݧ
dative	مَݧه	سَݧه	اوُݧا	بیزکه	سیزکه	اوُللارقا
accusative	مه‌نۆ	سه‌‌نۆ	اوُنؽ	بیزۆ	سیزۆ	اوُللارؽ
locative	مه‌ندیچه	سه‌ندیچه	اوُندؽچا	بیزدییچه	سیزدیچه	اوُللارچا
ablative	مه‌نده	سه‌نده	اوُندا	بیزده	سیزده	اوُللاردا
instrumental	مه‌ندیله	سه‌ندیله	اوُندؽلا	بیزدیله	سیزدیله	اوُللَرلا
equative	مه‌ندیوارا	سه‌ندیوارا	اوُندؽوارا	بیزدیوارا	سیزدیوارا	اوُللاروارا