Jump to content

mut

From Wiktionary, the free dictionary

Translingual

[edit]

Symbol

[edit]

mut

  1. (international standards) ISO 639-3 language code for Western Muria.

See also

[edit]

English

[edit]

Noun

[edit]

mut (plural muts)

  1. (dated) Alternative form of mutt.

Albanian

[edit]

Etymology

[edit]

Either from Proto-Albanian *mukta, from Proto-Indo-European *(s)mewk- (to release, let loose) (compare Sanskrit मुक्त (muktá, released)) or from Proto-Albanian *mut, from Proto-Indo-European *mewH- (wet; dirt; to wash). Compare Armenian մութ (mutʻ, dark), Middle Low German modder (mud), English mud, Sanskrit मूत्र (mūtra, urine).

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

mut m

  1. (vulgar) shit
  2. dirty

Declension

[edit]
Declension of mut
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative mut muti mutra mutrat
accusative mutin
dative muti mutit mutrave mutrave
ablative mutrash

Synonyms

[edit]

See also

[edit]

Aromanian

[edit]

Etymology 1

[edit]

From Latin mūtō. Compare Romanian muta, mut.

Alternative forms

[edit]

Verb

[edit]

mut (third-person singular mutã, participle mutatã)

  1. to move
  2. to remove, displace
  3. to raise
[edit]

Etymology 2

[edit]

From Latin mūtus. Compare Romanian mut.

Alternative forms

[edit]

Adjective

[edit]

mut (feminine mutã, masculine plural muts, feminine plural muti / mute)

  1. mute
Derived terms
[edit]

Catalan

[edit]

Etymology

[edit]

Inherited from Old Catalan mut, from Latin mūtus, of Proto-Indo-European origin.

Pronunciation

[edit]

Adjective

[edit]

mut (feminine muda, masculine plural muts, feminine plural mudes)

  1. mute

Derived terms

[edit]

Noun

[edit]

mut m (plural muts, feminine muda, feminine plural mudes)

  1. mute

Further reading

[edit]

Chuukese

[edit]

Verb

[edit]

mut

  1. to allow

Dalmatian

[edit]

Etymology

[edit]

From Latin modo. Compare regional Italian mo, compare Romanian măi.

Adverb

[edit]

mut

  1. now
[edit]

Danish

[edit]

Pronunciation

[edit]

Adjective

[edit]

mut

  1. sullen, sulky

Inflection

[edit]
Inflection of mut
positive comparative superlative
indefinite common singular mut 2
indefinite neuter singular mut 2
plural mutte 2
definite attributive1 mutte

1 When an adjective is applied predicatively to something definite,
the corresponding "indefinite" form is used.
2 The "indefinite" superlatives may not be used attributively.

Finnish

[edit]

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /ˈmut/, [ˈmut̪]
  • Rhymes: -ut
  • Syllabification(key): mut
  • Hyphenation(key): mut

Etymology 1

[edit]

Conjunction

[edit]

mut (colloquial)

  1. (coordinating) apocopic form of mutta

Further reading

[edit]

Etymology 2

[edit]

Pronoun

[edit]

mut

  1. (colloquial) accusative singular of

See also

[edit]

French

[edit]

Pronunciation

[edit]

Verb

[edit]

mut

  1. third-person singular past historic of mouvoir

Friulian

[edit]

Etymology

[edit]

From Latin mūtus.

Adjective

[edit]

mut

  1. mute, dumb

See also

[edit]

Hlai

[edit]

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

mut

  1. quail

Ingrian

[edit]

Etymology

[edit]

Akin to Finnish mutta.

Pronunciation

[edit]

Conjunction

[edit]

mut

  1. but
    • 1936, V. I. Junus, Iƶoran Keelen Grammatikka[2], Leningrad: Riikin Ucebno-pedagogiceskoi Izdateljstva, page 3:
      Naapurikeeliin, suomen, viron ja vadjan keeliin kera iƶoran keeli ono siottu oman strukturan, fonettisen, äänisostavan, kautta, mut iƶoran keeleel ono suur yhtehös i karjalan keelen kera.
      The Ingrian language is related to its neighbouring languages, Finnish, Estonian and Votic, through [its] own structure, that of phonetics, the inventory of sounds, but the Ingrian language has a strong connection with the Karelian language, too.

Synonyms

[edit]

See also

[edit]

References

[edit]
  • Ruben E. Nirvi (1971), Inkeroismurteiden Sanakirja, Helsinki: Suomalais-Ugrilainen Seura, page 315

Ladin

[edit]

Etymology

[edit]

Most likely a variation of mat, as in fé da mat ("to play")

Noun

[edit]

mut m (plural mutons)

  1. (Gherdëina) boy, child
    I à doi mutons: n mut y na mutaThey have two children: a boy and a girl
    Tré su n mutTo raise a child
    Ulà ie pa jit chël mut?Where did that boy go?
    Resté vedl mutTo remain a bachelor

Alternative forms

[edit]

Antonyms

[edit]
  • (antonym(s) of age): ël
  • (antonym(s) of gender): muta

Derived terms

[edit]

Maltese

[edit]

Pronunciation

[edit]

Verb

[edit]

mut

  1. second-person singular imperative of miet

Megleno-Romanian

[edit]

Etymology

[edit]

From Latin mūtō<ref<https://www.dex.ro/muta</ref>. Compare Aromanian mut, Romanian muta.

Verb

[edit]

mut

  1. I move.
[edit]

Middle French

[edit]

Alternative forms

[edit]

Etymology

[edit]

From Old French mu, mut, mui.

Noun

[edit]

mut m (plural muts)

  1. mute (one who cannot speak)

Adjective

[edit]

mut m (feminine singular mute, masculine plural mutz, feminine plural mutes)

  1. mute (unable to speak)

Descendants

[edit]
  • French: muet

Mizo

[edit]

Etymology

[edit]

Stem II of mu (lie down, sleep).

Verb

[edit]

mut

  1. to lay down
  2. to put to sleep

Noun

[edit]

mut

  1. stem II of mu
    1. sleeping
    2. lying down

Further reading

[edit]

North Frisian

[edit]

Alternative forms

[edit]

Etymology

[edit]

From Old Frisian mōta (must). Cognates include West Frisian moatte. The sense “may” developed throughout North Frisian, surely starting out from the negative; compare English must not ≈ may not.

Verb

[edit]

mut

  1. (Föhr-Amrum, Sylt) may, be allowed to

Conjugation

[edit]

Occitan

[edit]

Etymology

[edit]

From Latin mūtus.

Pronunciation

[edit]

Adjective

[edit]

mut m (feminine singular muda, masculine plural muts, feminine plural mudas)

  1. mute

Further reading

[edit]
  • Joan de Cantalausa (2006), Diccionari general occitan a partir dels parlars lengadocians[3], 2nd edition, →ISBN, page 668

Rohingya

[edit]

Alternative forms

[edit]

Etymology

[edit]

From Sanskrit মূত্র (mū́tra), from Proto-Indo-Iranian *múHtram, ultimately from Proto-Indo-European *muH-. Cognate with Assamese মূত (mut), Bengali মুত (mut).

Noun

[edit]

mut (Hanifi spelling 𐴔𐴟𐴃𐴢)

  1. urine

Romanian

[edit]

Pronunciation

[edit]

Etymology 1

[edit]

Inherited from Latin mūtus, of Proto-Indo-European origin.

Adjective

[edit]

mut m or n (feminine singular mută, masculine plural muți, feminine/neuter plural mute)

  1. dumb, mute
Declension
[edit]
Declension of mut
singular plural
masculine neuter feminine masculine neuter feminine
nominative-
accusative
indefinite mut mută muți mute
definite mutul muta muții mutele
genitive-
dative
indefinite mut mute muți mute
definite mutului mutei muților mutelor
Derived terms
[edit]
[edit]
Descendants
[edit]

See also

[edit]

Etymology 2

[edit]

Verb

[edit]

mut

  1. first-person singular present indicative/subjunctive of muta

Turkish

[edit]

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /ˈmut/
  • Hyphenation: mut

Etymology 1

[edit]

Related to umut.

Noun

[edit]

mut (definite accusative mutu, plural mutlar)

  1. joy
Declension
[edit]
Declension of mut
singular plural
nominative mut mutlar
definite accusative mutu mutları
dative muta mutlara
locative mutta mutlarda
ablative muttan mutlardan
genitive mutun mutların
Possessive forms
nominative
singular plural
1st singular mutum mutlarım
2nd singular mutun mutların
3rd singular mutu mutları
1st plural mutumuz mutlarımız
2nd plural mutunuz mutlarınız
3rd plural mutları mutları
definite accusative
singular plural
1st singular mutumu mutlarımı
2nd singular mutunu mutlarını
3rd singular mutunu mutlarını
1st plural mutumuzu mutlarımızı
2nd plural mutunuzu mutlarınızı
3rd plural mutlarını mutlarını
dative
singular plural
1st singular mutuma mutlarıma
2nd singular mutuna mutlarına
3rd singular mutuna mutlarına
1st plural mutumuza mutlarımıza
2nd plural mutunuza mutlarınıza
3rd plural mutlarına mutlarına
locative
singular plural
1st singular mutumda mutlarımda
2nd singular mutunda mutlarında
3rd singular mutunda mutlarında
1st plural mutumuzda mutlarımızda
2nd plural mutunuzda mutlarınızda
3rd plural mutlarında mutlarında
ablative
singular plural
1st singular mutumdan mutlarımdan
2nd singular mutundan mutlarından
3rd singular mutundan mutlarından
1st plural mutumuzdan mutlarımızdan
2nd plural mutunuzdan mutlarınızdan
3rd plural mutlarından mutlarından
genitive
singular plural
1st singular mutumun mutlarımın
2nd singular mutunun mutlarının
3rd singular mutunun mutlarının
1st plural mutumuzun mutlarımızın
2nd plural mutunuzun mutlarınızın
3rd plural mutlarının mutlarının
Derived terms
[edit]

Etymology 2

[edit]

From Arabic مُدّ (mudd).

Noun

[edit]

mut (definite accusative muddu, plural mutlar)

  1. (dialectal) a traditional unit, varying in value depending on the region, for measuring grains, flour, or similiar dry goods.
Declension
[edit]
Declension of mut
singular plural
nominative mut mutlar
definite accusative muddu mutları
dative mudda mutlara
locative mutta mutlarda
ablative muttan mutlardan
genitive muddun mutların

Tzeltal

[edit]

Noun

[edit]

mut

  1. bird

Tzotzil

[edit]

Noun

[edit]

mut (plural mutetik)

  1. (Zinacantán) bird

West Makian

[edit]

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

mut

  1. charcoal
    Synonym: maamut

References

[edit]
  • Clemens Voorhoeve (1982), The Makian languages and their neighbours[4], Pacific linguistics