tala

See also tālā

English

Pronunciation

• Rhymes: -ɑːlə

Etymology 1

Samoan tālā, in turn from English dollar

Noun

tala (plural talas)

1. The currency of Samoa, divided into 100 sene.

Etymology 2

Sanskrit  (tālà)

Noun

tala

1. (music) A rhythmic pattern in Indian music.

See also

• laya

Anagrams

• Alta, Alt-A

---

Faroese

Pronunciation

• IPA: /ˈtʰɛaːla/
• Rhymes: -ɛaːla

Etymology 1

From Old Norse tala, from Proto-Germanic *talō (“calculation, number”), from Proto-Indo-European *del- (“to reckon, count”).

Noun

tala f (genitive singular talu, plural talur)

1. talk, conversation

Declension

f1	Singular		Plural
	Indefinite	Definite	Indefinite	Definite
Nominative	tala	talan	talur	talurnar
Accusative	talu	taluna	talur	talurnar
Dative	talu	taluni	talum	talunum
Genitive	talu	talunnar	tala	talanna

Etymology 2

From Old Norse tala, from Proto-Germanic *talōnan.

Verb

tala (third person singular past indicative talaði, supine talað)

1. to speak

Conjugation

   Conjugation of tala

tala, v-30
number	singular			plural
person	first	second	third	all
Indicative	eg	tú	hann / hon tað	vit, tit, teir / tær / tey tygum
Present	tali	talar	talar	tala
Past	talaði	talaði	talaði	talaðu
Imperative		tú		tit
Present	—	tala !	—	talið !
Infinitive	tala
Pres. part.	talandi
Past part. a6	talaður
Supine	talað

---

French

Verb

tala

1. third-person singular past historic of taler

---

Icelandic

Wikipedia ^is

Pronunciation

• IPA: /ˈtʰaːla/
• Rhymes: -aːla

  Homophones: Tala

Etymology 1

From Old Norse tala, from Proto-Germanic *talō (“calculation, number”), from Proto-Indo-European *del- (“to reckon, count”). Cognate with Dutch taal (“language, speech”), English tale (“number”) (from Middle English, from Old English talu (“tale, series, calculation, list, statement, deposition, relation, communication, narrative, fable, story, accusation, action at law”)), German Zahl (“number, figure”), Danish tale (“speech”), Latin dolus (“guile, deceit, fraud”), Ancient Greek  (dólos, “wile, bait”), Old Armenian տող (toł, “row”). Related to tell, talk.

Noun

tala f (genitive singular tölu, plural tölur)

1. a short address, a speech
2. button

   Það á ekki að hneppa neðstu tölunni.

   You are not supposed to button the lowest button.

3. number

   Milljón er stór tala.

   A million is a big number.

4. (grammar) number

   Í hvaða tölu er orðið ‚hestur‘? — Það er í eintölu.

   What number is the word ‘horse’? — It is singular.

Declension

declension of tala

f-w1	singular		plural
	indefinite	definite	indefinite	definite
nominative	tala	talan	tölur	tölurnar
accusative	tölu	töluna	tölur	tölurnar
dative	tölu	tölunni	tölum	tölunum
genitive	tölu	tölunnar	talna	talnanna

Derived terms

• láta töluna ganga
• telja sér tölur um
• tvítala
• fleirtala
• eintala
• raðtala
• talnaband
• talning
• höfuðtala
• óræð tala
• áttundakerfistala
• bitatala
• einræðistala
• einundafyllitala
• Euler-tala
• fjöldatala
• fjölræðistala
• frumtala
• fyllitala
• föst IP-tala
• grunnfyllitala
• grunntala
• heil tala
• heiltala
• hendingartala
• hlaupakommutala
• hrópmerkt tala
• IP-tala
• kennitala
• kvikleg IP-tala
• loðin tala
• millisamtala
• náttúrleg tala
• níundafyllitala
• óræð tala
• prímtala
• rauntala
• ræð tala
• sextándakerfistala
• slembitala
• stofnfyllitala
• stofntala
• tugafyllitala
• tugakerfistala
• tvinntala
• tvíundafyllitala
• tvíundakerfistala
• tvíundatala
• umsjártala
• vartala
• veldistala
• þjöppuð tugatala
• þvertala

Etymology 2

From Old Norse tala, from Proto-Germanic *talōnan.

Verb

tala (first person singular past indicative talaði, supine talað)

1. to talk

Conjugation

tala — active voice (germynd)

infinitive (nafnháttur)		að tala
supine (sagnbót)		talað
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		talandi
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég tala	við tölum	present (nútíð)	ég tali	við tölum
	þú talar	þið talið		þú talir	þið talið
	hann, hún, það talar	þeir, þær, þau tala		hann, hún, það tali	þeir, þær, þau tali
past (þátíð)	ég talaði	við töluðum	past (þátíð)	ég talaði	við töluðum
	þú talaðir	þið töluðuð		þú talaðir	þið töluðuð
	hann, hún, það talaði	þeir, þær, þau töluðu		hann, hún, það talaði	þeir, þær, þau töluðu
imperative (boðháttur)	tala (þú)	talið (þið)
	Forms with appended personal pronoun
	talaðu	taliði *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

talast — mediopassive voice (miðmynd)

infinitive (nafnháttur)		að talast
supine (sagnbót)		talast
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		talandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég talast	við tölumst	present (nútíð)	ég talist	við tölumst
	þú talast	þið talist		þú talist	þið talist
	hann, hún, það talast	þeir, þær, þau talast		hann, hún, það talist	þeir, þær, þau talist
past (þátíð)	ég talaðist	við töluðumst	past (þátíð)	ég talaðist	við töluðumst
	þú talaðist	þið töluðust		þú talaðist	þið töluðust
	hann, hún, það talaðist	þeir, þær, þau töluðust		hann, hún, það talaðist	þeir, þær, þau töluðust
imperative (boðháttur)	talast (þú)	talist (þið)
	Forms with appended personal pronoun
	talastu	talisti *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

talaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)				plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)		masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	talaður	töluð	talað		talaðir	talaðar	töluð
accusative (þolfall)	talaðan	talaða	talað		talaða	talaðar	töluð
dative (þágufall)	töluðum	talaðri	töluðu		töluðum	töluðum	töluðum
genitive (eignarfall)	talaðs	talaðrar	talaðs		talaðra	talaðra	talaðra
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)				plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)		masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	talaði	talaða	talaða		töluðu	töluðu	töluðu
accusative (þolfall)	talaða	töluðu	talaða		töluðu	töluðu	töluðu
dative (þágufall)	talaða	töluðu	talaða		töluðu	töluðu	töluðu
genitive (eignarfall)	talaða	töluðu	talaða		töluðu	töluðu	töluðu

Derived terms

• eins og um var talað
• tala um

---

Ido

Adjective

tala

1. such, such a

---

Rohingya

Etymology

From Bengali তালা (tālā).

Noun

tala

1. lock

---

Spanish

Verb

tala (infinitive talar)

1. Informal second-person singular (tú) affirmative imperative form of talar.
2. Formal second-person singular (usted) present indicative form of talar.
3. Third-person singular (él, ella, also used with usted^?) present indicative form of talar.

---

Swedish

Pronunciation

• audio

  (file)

Verb

tala

1. to speak; to utter words; to tell
2. to talk (to someone)
3. to make a speech

Conjugation

Conjugation of tala

	Active	Passive
Infinitive	tala	talas
Present tense	talar	talas
Past tense	talade	talades
Supine	talat	talats
Imperative	tala	—
Present participle	talande
Past participle	talad

Synonyms

• prata
• språka
• snacka (colloquial)

See also

• säga

Related terms

• talande tystnad
• tala om
• tala ut
• tala emot (strida emot, motstridig), speak against, contradictory

Usage notes

Språka is quite rare and is used about close or intimate talk. Prata is the most common, and is mainly used of informal talking. Tala is a more formal word in its own right, and mainly used about formal speeches, lecturing etc., but also in some expressions. In imperative it is also an encouragement to speak up.

---

Tagalog

Noun

tala

1. star

See also

• bituin