ira
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Basque
[edit] Noun
ira
[edit] French
[edit] Pronunciation
[edit] Verb
ira
- third-person singular indicative future tense of aller
[edit] Anagrams
[edit] Italian
[edit] Etymology
[edit] Noun
ira f. (plural ire)
[edit] Synonyms
[edit] Related terms
[edit] Latin
[edit] Noun
īra (genitive īrae); f, first declension
[edit] Inflection
| Number | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | īra | īrae |
| genitive | īrae | īrārum |
| dative | īrae | īrīs |
| accusative | īram | īrās |
| ablative | īrā | īrīs |
| vocative | īra | īrae |
[edit] Related terms
[edit] Descendants
[edit] Portuguese
[edit] Noun
ira f.
[edit] Spanish
[edit] Etymology
[edit] Noun
ira f. (plural iras)
|
Singular |
Plural |