ท้าว

From Wiktionary, the free dictionary
Archived revision by NadandoBot (talk | contribs) as of 03:51, 6 July 2019.
Jump to navigation Jump to search

Thai

Pronunciation

Orthographic/Phonemicท้าว
d ˆ ā w
RomanizationPaiboontáao
Royal Institutethao
(standard) IPA(key)/tʰaːw˦˥/(R)
Homophonesเท้า

Etymology 1

Uncertain. Compare Mon ဒဴ (nobleman; royal entourage member; courtier); Lao ທ້າວ (thāo, nobleman; royal person; honorific for persons of royal and noble birth; etc).

Noun

ท้าว (táao)

  1. (archaic) chief, lord, master, leader; ruler, administrator, person in authority, person in charge; person of dignity, person of rank, exalted person; monarch, sovereign; royal person; also used as an honorific or term of address.
  2. (historical) a senior rank of a king's wife or of a woman of noble birth appointed to take charge of certain administrative affairs within the royal harem.
  3. (historical) man of royal or noble descent in Northeastern Thailand; also used as an honorific.
    • กรมมหาดไทย (1888 August 10) “บอกหัวเมืองขอตั้งตำแหน่ง (พระยาสุริยวงษาเมืองหล่มสัก ขอพระราชทานให้ท้าววรบุตร ว่าที่อุปฮาด เป็นพระศรีสงครมเจ้าเมืองเลย แทนเจ้าเมืองเลยที่ชราภาพ)”, in ราชกิจจานุเบกษา[1] (in Thai), volume 5, number 15 (pdf), Bangkok: สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี, retrieved 2018-11-30, page 123
      ขอพระราชทานท้าววรบุตรว่าที่อุปฮาดเปนพระศรีสงครามเจ้าเมืองเลย
      kɔ̌ɔ prá-râat-chá-taan táao wɔɔ-rá bùt wâa-tîi ùp-bpà-hâat bpen prá sǐi sǒng-kraam jâao mʉʉang ləəi
      [We] beg the royal permission for Thao Worabut, acting vice-ruler, to become Phra Si Songkhram, ruler of Loei Town.
Derived terms

Template:th-der

Etymology 2

Adverb

ท้าว (táao)

  1. shiveringly; tremblingly.
Derived terms

Template:th-der