toy

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: Toy, toþ, tøy, -tøy, toý, and toʻy

English[edit]

Etymology[edit]

From Middle English toye (amorous play, piece of fun or entertainment), probably from Middle Dutch toy, tuyg (tools, apparatus, utensil, ornament) as in Dutch speel-tuig (play-thing, toy), from Old Dutch *tiug, from Proto-Germanic *teugą (stuff, matter, device, gear, lever, literally that which is drawn or pulled), from Proto-Germanic *teuhaną (to lead, bring, pull), from Proto-Indo-European *dewk- (to pull, lead). Cognate with German Spielzeug (toy), Danish legetøj (play-thing, toy). Related to tug, tow.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /tɔɪ/
  • (file)
  • Rhymes: -ɔɪ

Noun[edit]

toy (plural toys)

Children playing with a wooden toy car.
  1. Something to play with, especially as intended for use by a child. [from 16th c.]
    A grown man does not play with a child’s toy.
  2. A thing of little importance or value; a trifle. [from 16th c.]
  3. A simple, light piece of music, written especially for the virginal. [16th-17th c.]
  4. (obsolete) Love play, amorous dalliance; fondling. [16th-18th c.]
  5. (obsolete) A vague fancy, a ridiculous idea or notion; a whim. [16th-17th c.]
  6. (slang, derogatory) An inferior graffiti artist.
    • 2009, Gregory J. Snyder, Graffiti Lives: Beyond the Tag in New York's Urban Underground (page 40)
      It is incorrect to say that toys tag and masters piece; toys just do bad tags, bad throw-ups, and bad pieces.
    • 2011, Adam Melnyk, Visual Orgasm: The Early Years of Canadian Graffiti (page 45)
      I was a toy until I met Sear, who moved here from Toronto and showed me the book Subway Art.
  7. (obsolete) An old story; a silly tale.
  8. (Scotland, archaic) A headdress of linen or wool that hangs down over the shoulders, worn by old women of the lower classes; called also toy mutch.
  9. A sex toy (object or device to give sexual pleasure).
  10. (slang, MLE) A gun.
    • 2013 December 23, Stephen Reynolds; Stephen Reynolds, director, Vendetta, spoken by Ronnie (Nick Nevern), 48:02 from the start:
      RONNIE: Now, that is a SIG Sauer P226. JIMMY VICKERS (played by Danny Dyer): Yeah, takes 19 in the clip. It’s effective up to 50 metres. RONNIE: Man knows his toys.

Synonyms[edit]

Derived terms[edit]

Translations[edit]

Verb[edit]

toy (third-person singular simple present toys, present participle toying, simple past and past participle toyed)

  1. (intransitive) To play (with) in an idle or desultory way.
    to toy with a piece of food on one’s plate
    Figo is toying with the English defence.
  2. (intransitive) To ponder or consider.
    I have been toying with the idea of starting my own business.
  3. (slang, transitive) To stimulate with a sex toy.
    • 2013, Jonathan Everest, Lady Loverly's Chattel
      He could see her hand go to her slit, and soon she was toying herself along, breathing heavily.

Translations[edit]

See also[edit]

Anagrams[edit]


Azerbaijani[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Turkic *toy (feast).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

toy (definite accusative toyu, plural toylar)

  1. wedding

Declension[edit]

    Declension of toy
singular plural
nominative toy
toylar
definite accusative toyu
toyları
dative toya
toylara
locative toyda
toylarda
ablative toydan
toylardan
definite genitive toyun
toyların
    Possessive forms of toy
nominative
singular plural
mənim (my) toyum toylarım
sənin (your) toyun toyların
onun (his/her/its) toyu toyları
bizim (our) toyumuz toylarımız
sizin (your) toyunuz toylarınız
onların (their) toyu or toyları toyları
accusative
singular plural
mənim (my) toyumu toylarımı
sənin (your) toyunu toylarını
onun (his/her/its) toyunu toylarını
bizim (our) toyumuzu toylarımızı
sizin (your) toyunuzu toylarınızı
onların (their) toyunu or toylarını toylarını
dative
singular plural
mənim (my) toyuma toylarıma
sənin (your) toyuna toylarına
onun (his/her/its) toyuna toylarına
bizim (our) toyumuza toylarımıza
sizin (your) toyunuza toylarınıza
onların (their) toyuna or toylarına toylarına
locative
singular plural
mənim (my) toyumda toylarımda
sənin (your) toyunda toylarında
onun (his/her/its) toyunda toylarında
bizim (our) toyumuzda toylarımızda
sizin (your) toyunuzda toylarınızda
onların (their) toyunda or toylarında toylarında
ablative
singular plural
mənim (my) toyumdan toylarımdan
sənin (your) toyundan toylarından
onun (his/her/its) toyundan toylarından
bizim (our) toyumuzdan toylarımızdan
sizin (your) toyunuzdan toylarınızdan
onların (their) toyundan or toylarından toylarından
genitive
singular plural
mənim (my) toyumun toylarımın
sənin (your) toyunun toylarının
onun (his/her/its) toyunun toylarının
bizim (our) toyumuzun toylarımızın
sizin (your) toyunuzun toylarınızın
onların (their) toyunun or toylarının toylarının

Crimean Tatar[edit]

Noun[edit]

toy

  1. wedding feast
  2. banquet

Faroese[edit]

Etymology[edit]

From Danish tøj, from Middle Low German tüg.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /tʰɔiː/, /tʰœiː/

Noun[edit]

toy n (genitive singular toys, uncountable)

  1. fabric

Declension[edit]

Declension of toy (singular only)
n3s singular
indefinite definite
nominative toy toyið
accusative toy toyið
dative toyi toyinum
genitive toys toysins

Middle French[edit]

Alternative forms[edit]

Pronoun[edit]

toy

  1. (in the singular, less formal) you

Synonyms[edit]

  • (plural or polite singular): vous

Related terms[edit]


Turkish[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology 1[edit]

From Ottoman Turkish طوی‎, attested in Turkic from the 11th century.

Adjective[edit]

toy

  1. immature, naive
  2. amateur, unexperienced

Etymology 2[edit]

Noun[edit]

toy (definite accusative toyu, plural toylar)

  1. great bustard; Otis tarda

See also[edit]

Etymology 3[edit]

From Common Turkic *toy (feast).

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

toy (definite accusative toyu, plural toylar)

  1. (dated) feast, wedding
Declension[edit]
Inflection
Nominative toy
Definite accusative toyu
Singular Plural
Nominative toy toylar
Definite accusative toyu toyları
Dative toya toylara
Locative toyda toylarda
Ablative toydan toylardan
Genitive toyun toyların
Possessive forms
Nominative
Singular Plural
1st singular toyum toylarım
2nd singular toyun toyların
3rd singular toyu toyları
1st plural toyumuz toylarımız
2nd plural toyunuz toylarınız
3rd plural toyları toyları
Definite accusative
Singular Plural
1st singular toyumu toylarımı
2nd singular toyunu toylarını
3rd singular toyunu toylarını
1st plural toyumuzu toylarımızı
2nd plural toyunuzu toylarınızı
3rd plural toylarını toylarını
Dative
Singular Plural
1st singular toyuma toylarıma
2nd singular toyuna toylarına
3rd singular toyuna toylarına
1st plural toyumuza toylarımıza
2nd plural toyunuza toylarınıza
3rd plural toylarına toylarına
Locative
Singular Plural
1st singular toyumda toylarımda
2nd singular toyunda toylarında
3rd singular toyunda toylarında
1st plural toyumuzda toylarımızda
2nd plural toyunuzda toylarınızda
3rd plural toylarında toylarında
Ablative
Singular Plural
1st singular toyumdan toylarımdan
2nd singular toyundan toylarından
3rd singular toyundan toylarından
1st plural toyumuzdan toylarımızdan
2nd plural toyunuzdan toylarınızdan
3rd plural toylarından toylarından
Genitive
Singular Plural
1st singular toyumun toylarımın
2nd singular toyunun toylarının
3rd singular toyunun toylarının
1st plural toyumuzun toylarımızın
2nd plural toyunuzun toylarınızın
3rd plural toylarının toylarının

Further reading[edit]

  • toy in Turkish dictionaries at Türk Dil Kurumu

References[edit]


Uzbek[edit]

Other scripts
Cyrillic той (toy)
Latin toy
Perso-Arabic

Noun[edit]

toy (plural toylar)

  1. foal