quicumque
Appearance
Latin
[edit]Alternative forms
[edit]Etymology
[edit]From quī + -cumque; quīcunque is a later development reflecting the assimilated pronunciation.
Pronunciation
[edit]- (Classical Latin) IPA(key): [kʷiːˈkʊŋ.kʷɛ]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [kʷiˈkum.kʷe]
Pronoun
[edit]quīcumque (feminine quaecumque, neuter quodcumque); relative pronoun with an indeclinable portion
- whoever, whosoever; whatever, whatsoever
- 43 BCE, Asinius Pollio, in Cicero, Epistulae ad Familiares 10.31.3:
- Ita si id agitur, ut rursus in potestate omnia unius sint, quicumque is est, ei me profiteor inimicum.
- If therefore events are so developing as to put all power again in the hands of one man, whosoever that man is, I declare myself his foe.
- Ita si id agitur, ut rursus in potestate omnia unius sint, quicumque is est, ei me profiteor inimicum.
- c. 40 BCE, Gaius Sallustius Crispus, Bellum Jugurthinum 103:
- Eos ad Marium ac deinde, si placeat, Romam legatos ire iubet; agundarum rerum et quocumque modo belli componendi licentiam ipsis permittit.
- These he ordered to go as envoys to Marius and then, if it seemed advisable, to Rome, giving them complete freedom of action and permission to make peace in whatever manner.
- Eos ad Marium ac deinde, si placeat, Romam legatos ire iubet; agundarum rerum et quocumque modo belli componendi licentiam ipsis permittit.
- c. 110 BCE – c. 25 BCE, Cornelius Nepos, De viris illustribus XIV. Datames 14.10:
- Namque is pollicitus est regi se eum interfecturum, si ei rex permitteret, ut, quodcumque vellet, liceret impune facere, fidemque de ea re more Persarum dextra dedisset.
- For he promised the king that he would kill him [Datames], if the king would allow him to do whatever he wanted with impunity and would give him a pledge to that effect with his right hand after the manner of the Persians.
- Namque is pollicitus est regi se eum interfecturum, si ei rex permitteret, ut, quodcumque vellet, liceret impune facere, fidemque de ea re more Persarum dextra dedisset.
- 30 BCE – 16 BCE, Propertius, Elegiae 4.1:
- Hoc quodcumque vides, hospes, qua maxima Roma est, / ante Phrygem Aenean collis et herba fuit
- This, stranger, whatsoever you see where Rome the greatest stands, / was hill and grass before Phrygian Aeneas
- Hoc quodcumque vides, hospes, qua maxima Roma est, / ante Phrygem Aenean collis et herba fuit
- c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate Psalm 113:11 [115:3]:
- Deus autem noster in caelo, omnia quaecumque voluit fecit.
- But our God is in heaven, and whatsoever he has willed, he has done.
- Deus autem noster in caelo, omnia quaecumque voluit fecit.
Usage notes
[edit]- quīcumque is used both adjectivally and substantivally.
- Cato is cited with the archaic plural form quescumque (from ques).
Declension
[edit]Relative/interrogative determiner with an indeclinable portion.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | quīcumque | quaecumque | quodcumque | quīcumque queicumque1 |
quaecumque | ||
| genitive | cuiuscumque quoiuscumque1 |
quōrumcumque | quārumcumque | quōrumcumque | |||
| dative | cuicumque quoicumque1 quoī / quoeicumque1 quoiī / quoieicumque1 |
quibuscumque quīscumque queiscumque1 | |||||
| accusative | quemcumque | quamcumque | quodcumque | quōscumque | quāscumque | quaecumque | |
| ablative | quōcumque quīcumque2 |
quācumque quīcumque2 |
quōcumque quīcumque2 |
quibuscumque quīscumque queiscumque1 | |||
| vocative | — | — | |||||
1Republican Latin.
2Quī is occasionally used as an ablative singular, whence quīcum (“with whom”); it was originally preferred in instrumental meanings.
Related terms
[edit]Descendants
[edit]- → English: Quicumque vult, Quicunque vult
References
[edit]- “quīcumque (or -cunque), quaecumque, quodcumque”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “quīcumque (not -cunque), quaecumque, quodcumque”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- “quīcumquĕ (-cunquĕ), quæc-, quodc-”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette, page 1298.