ha

See also Appendix:Variations of "ha", and Appendix:ISO 639-1 language codes

Translingual

Symbol

ha

1. hectare

---

English

Pronunciation

• (UK) IPA: /hɑː/, X-SAMPA: /hA:/
• Rhymes: -ɑː

• Audio (US)

  (file)

Verb

ha

1. (archaic) Alternate spelling of a⁴

Interjection

ha

1. A representation of laughter.

   Ha, ha, ha! That’s funny.

2. An exclamation of triumph or discovery.

   Ha! Checkmate!

Translations

a representation of laughter.

• Finnish: hah (fi)
• French: ah (fr)
• Greek: χα (el) (cha)
• Italian: ah (it)

• Japanese: ふ (ja) (fu)
• Russian: ха (ru) (Ha)
• Spanish: ja (es)
• Thai: แหะ (th), ฮ่า (th) (hâa)

an exclamation of triumph or discovery.

• Finnish: haa (fi)
• French: ah (fr)

• Greek: χα (el) (cha)
• Spanish: ja (es)

Related terms

• ah
• aha
• hah
• haw
• he
• heh
• ho

Anagrams

• ah , Ah, AH

---

Albanian

Pronunciation

• IPA: /ha/

Etymology

From Proto-Indo-European *h₂euw (compare Ashkun au ‘bread’, Sanskrit अवय (āvaya, “to eat”)). Alternatively from Proto-Indo-European *ak̂ō-. Compare Ancient Greek ἄκολος (“bite”). Aorist form in Gheg hata 'I ate', might suggest the root Proto-Indo-European *h₁ed- (“to eat”), whith the preservation of the laryngeal.

Verb

ha (first-person singular past tense hëngra, participle ngrënë)

1. I eat
2. (chess) I capture

Conjugation

conjugation of ha

participle (pjesorja)			ngrënë
gerund — present (përcjellorja — koha e tashme)			duke ngrënë
gerund — past (përcjellorja — koha e kryer)			duke pasë ngrënë
infinitive (paskajorja)			për të ngrënë
		singular (numri njëjës)			plural (numri shumës)
		1st person (veta e parë)	2nd person (veta e dytë)	3rd person (veta e tretë)	1st person (veta e parë)	2nd person (veta e dytë)	3rd person (veta e tretë)
indicative (mënyra dëftore)		unë	ti	ai/ajo	ne	ju	ata/ato
	present (koha e tashme)	ha	ha	ha	hamë	hani	hanë
	imperfect (koha e pakryer)	haja	haje	hante	hanim	hanit	hanin
	simple past (koha e kryer e thjeshtë)	hëngra	hëngre	hëngri	hëngrëm	hëngrët	hëngrën
	perfect (koha e kryer)	kam ngrënë	ke ngrënë	ka ngrënë	kemi ngrënë	keni ngrënë	kanë ngrënë
	pluperfect (koha e kryer e tejshkuar)	pata ngrënë	pate ngrënë	pati ngrënë	patëm ngrënë	patët ngrënë	patën ngrënë
	future (koha e ardhme)	do të ha	do të hash	do të haje	do të hamë	do të hani	do të hanë
	future perfect (koha e ardhme e përparme)	do të kem ngrënë	do të kesh ngrënë	do të ketë ngrënë	do të kemi ngrënë	do të keni ngrënë	do të kenë ngrënë
subjunctive (mënyra lidhore)		unë	ti	ai/ajo	ne	ju	ata/ato
	present (koha e tashme)	të ha	të hash	të haje	të hamë	të hani	të hanë
	past (koha e pakryer)	të haja	të haje	të hante	të hanim	të hanit	të hanin
	perfect (koha e kryer)	të kem ngrënë	të kesh ngrënë	të ketë ngrënë	të kemi ngrënë	të keni ngrënë	të kenë ngrënë
	pluperfect (koha e kryer e tejshkuar)	të kisha ngrënë	të kishe ngrënë	të kishte ngrënë	të kishim ngrënë	të kishit ngrënë	të kishin ngrënë
conditional (mënyra kushtore)		unë	ti	ai/ajo	ne	ju	ata/ato
	present (koha e tashme)	do të haja	do të haje	do të hante	do të hanim	do të hanit	do të hanin
	perfect (koha e kryer)	do të kisha ngrënë	do të kishe ngrënë	do të kishte ngrënë	do të kishim ngrënë	do të kishit ngrënë	do të kishin ngrënë
optative (mënyra dëshirore)		unë	ti	ai/ajo	ne	ju	ata/ato
	present (koha e tashme)	ngrënça	ngrënç	ngrëntë	ngrënçim	ngrënçit	ngrënçin
	perfect (koha e kryer)	paça ngrënë	paç ngrënë	pastë ngrënë	paçim ngrënë	paçit ngrënë	paçin ngrënë
admirative (mënyra habitore)		unë	ti	ai/ajo	ne	ju	ata/ato
	present (koha e tashme)	ngrënkam	ngrënke	ngrënka	ngrënkemi	ngrënkeni	ngrënkan
	imperfect (koha e pakryer)	ngrënkësha	ngrënkëshe	ngrënkësh	ngrënkëshim	ngrënkëshit	ngrënkëshin
	perfect (koha e kryer)	paskam ngrënë	paske ngrënë	paska ngrënë	paskemi ngrënë	paskeni ngrënë	paskan ngrënë
	pluperfect (koha e kryer)	paskësha ngrënë	paskëshe ngrënë	paskësh ngrënë	paskëshim ngrënë	paskëshit ngrënë	paskëshin ngrënë
imperative (mënyra urdhërore)		—	ti	—	—	ju	—
			ha			hani

See also

• pi

---

Bilba

Etymology

From Proto-Central Malayo-Polynesian *əpat, from Proto-Central-Eastern Malayo-Polynesian *əpat, from Proto-Malayo-Polynesian *əpat, from Proto-Austronesian *Səpat.

Numeral

ha

1. (cardinal) four

---

Breton

Conjunction

ha

1. and

Synonyms

• hag - used before a vowel

---

Catalan

Verb

ha

1. Third-person singular present indicative form of haver.

---

Cornish

Conjunction

ha

1. and

Synonyms

• hag - used before a vowel

---

Danish

Pronunciation

• IPA: /ha/, [hɑ], [ha]

Interjection

ha

1. ha! (an exclamation of triumph or discovery)
2. (onomatopoeia) ha (a representation of laughter), often repeated

Synonyms

• (onomatopoeia): he, hi, ho, hæ, hø, hå, tihi

---

Dutch

Pronunciation

• Rhymes: -aː

Symbol

ha

1. Abbreviation of hectare.

---

Esperanto

Pronunciation

• IPA: /ha/

Interjection

ha

1. ah

Noun

ha (plural ha-oj, accusative singular ha-on, accusative plural ha-ojn)

1. The name of the Latin script letter H/h.

See also

• (Latin script letter names) litero; a, bo/‎be, co/‎ce, ĉo/‎ĉa, do/‎de, e, fo/‎ef, go/‎ge, ĝo/‎ĝe, ho/‎ha, ĥo/‎ĥi, i, jo/‎je, ĵo/‎ĵi, ko/‎ka, lo/‎el, mo/‎om, no/‎en, o, po/‎pa, ro/‎ar, so/‎es, ŝo/‎eŝ, to/‎ta, u, ŭo/‎eŭ, vo/‎vi, zo/‎ze ^{(Category: eo:Latin letter names)}

---

Ewe

Noun

ha

1. alcohol
2. community
3. pig
4. song

---

Faroese

Pronunciation

• IPA: [haː]

Interjection

ha?

1. Pardon?
2. isn't it?

---

Finnish

Interjection

ha

1. ha (expressing laughter)

---

Galician

Alternative forms

• hai

Verb

ha

1. third-person singular present indicative of haber

---

Guaraní

Conjunction

ha

1. and

---

Hungarian

Pronunciation

• IPA: /ˈhɒ/

• Audio

  (file)

Conjunction

ha

1. if (introduces conditional clause)

Derived terms

• habár
• mintha
• néha
• noha

Expressions

• ha a hegy nem megy Mohamedhez, Mohamed megy a hegyhez
• ha nincs otthon a macska, cincognak az egerek
• minden jó, ha a vége jó

Interjection

ha

1. (poetic) (indicates anger or surprise)
   • 1857, János Arany, A walesi bárdok (The Bards of Wales)

     Ha, ha! Mi zúg? … mi éji dal

     London utcáin ez?

---

Icelandic

Pronunciation

• IPA: /haː/
• Rhymes: -aː

Interjection

ha?

1. huh?, what?, come again?, I'm sorry?

   Ha, hvað sagðirðu?

   I'm sorry, what did you say?

---

Interlingua

Verb

ha

1. prensent tense of haber

---

Italian

Pronunciation

• IPA: /a/, X-SAMPA: /a/
• Rhymes: -a

Verb

ha

1. third-person singular present indicative of avere

Interjection

ha!

1. ah! (usually ironic or sarcastic)

---

Japanese

Romanization

ha

1. See は
2. See ハ

---

Latin

Etymology 1

Noun

ha

1. The letter H or h.

Etymology 2

Pronunciation

• (Classical) IPA: /haː/, X-SAMPA: /ha:/

Noun

hā (indeclinable)

1. The name of the letter H.

Coordinate terms

• (Latin’s names for the letters of its own alphabet): ā (A), bē (B), cē (C), dē (D), ē (E), ef (F), gē (G), hā (H), ī (I), kā (K), el (L), em (M), en (N), ō (O), pē (P), kū (Q), er (R), es (S), tē (T), ū (V), ix / īx / ex (X), ȳ (Y), zēta (Z)

References

• Arthur E. Gordon, The Letter Names of the Latin Alphabet (University of California Press, 1973; volume 9 of University of California Publications: Classical Studies), part III: “Summary of the Ancient Evidence”, page 32: "Clearly there is no question or doubt about the names of the vowels A, E, I, O, U. They are simply long A, long E, etc. (ā, ē, ī, ō, ū). Nor is there any uncertainty with respect to the six mutes B, C, D, G, P, T. Their names are bē, cē, dē, gē, pē, tē (each with a long E). Or about H, K, and Q: they are hā, kā, kū—each, again, with a long vowel sound."

Etymology 3

Interjection

ha!

1. hurrah!, ha ha! (onomatopoeia expressing joy or laughter)

Related terms

• hahae
• hahahae

---

Mandarin

Romanization

ha

1. Nonstandard spelling of hā.
2. Nonstandard spelling of há.
3. Nonstandard spelling of hǎ.
4. Nonstandard spelling of hà.

Usage notes

English transcriptions of Chinese speech often fail to distinguish between the critical tonal differences employed in the Chinese language, using words such as this one without the appropriate indication of tone.

---

Neapolitan

Verb

ha

1. Third-person singular present indicative of the verb of avè

---

Norwegian

Verb

ha

1. To have.

Conjugation

    Conjugation of ha in Bokmål

Infinitive active	ha
Infinitive passive	has
Present active	har
Present passive	has
Past	hadde
Present participle	haende
Past participle	hadd
Imperative	ha

    Conjugation of ha in Nynorsk

Infinitive active	ha
Infinitive passive	haast
Present	har
Past	hadde
Present participle	havande
Past participle	hatt
Imperative	ha

---

Old Irish

Determiner

ha (3rd person possessive) (triggers lenition in the masculine and neuter singular, an unwritten prothetic /h/ in the feminine singular, and eclipsis in the plural)

1. Alternative form of a.
   • c. 800, Würzburg Glosses on the Pauline Epistles, Wb. 6^a13

     Is deidbir ha áigthiu, ar is do thabirt díglae berid in claideb sin.

     It is reasonable to fear him [lit. "his fearing is reasonable"], for it is to inflict punishment that he bears that sword.

---

Rapa Nui

Rapa Nui cardinal numbers

<  3	4	5  >
Cardinal : ha     Counting form : kaha

Etymology

From Proto-Polynesian *fa, from Proto-Oceanic *pat, from Proto-Eastern Malayo-Polynesian *pat, from Proto-Central-Eastern Malayo-Polynesian *əpat, from Proto-Malayo-Polynesian *əpat, from Proto-Austronesian *Səpat.

Numeral

ha

1. (cardinal) four

Usage notes

When counting, use kaha.

---

Spanish

Verb

ha (infinitive haber)

1. Formal second-person singular (usted) present indicative form of haber.
2. Third-person singular (él, ella, also used with usted^?) present indicative form of haber.

---

Swedish

Pronunciation

• IPA: /hɑː/

• audio

  (file)

Etymology 1

From earlier hava, from Old Norse hafa, from Proto-Germanic *habjaną, Proto-Indo-European *keh₂p- (“to take, seize, catch”).

Verb

ha (present har, preterite hade, supine haft, imperative ha)

1. (transitive) To have; to possess, or to have as a property.

   John har två katter.

   John has two cats.

   Den slipsen har en fruktansvärd färg.

   That tie has a terrible colour.

2. (auxiliary) Used together with the supine form of a verb in the construction of perfect or pluperfect forms

   Jenny har haft en hund en gång i tiden.

   Jenny has had a dog, once.

3. (transitive) To come into possession of something concrete or abstract.

   Vi hade riktigt trevligt igår kväll.

   We had a really nice time last night.

Alternative forms

• (archaic variant): hava

Conjugation

Conjugation of ha

	Active	Passive
Infinitive	ha	has
Present tense	har	has
Past tense	hade	hades
Supine	haft	hafts
Imperative	ha	—
Present participle	havande
Past participle	—

Conjugation of hava (dated)

	Active	Passive
Infinitive	hava	havas
Present tense	haver	havs, haves
Past tense	hade	hades
Supine	haft	hafts
Imperative	hav	—
Present participle	havande
Past participle	havd

Etymology 2

Interjection

ha

1. ha! (same as the English)
2. what?, come again?, I'm sorry?, huh?

   Ha? Vad sade du?

   What? What did you say?

See also

• jaha
• nähä

---

Tarantino

Verb

ha

1. third-person singular present indicative of avere

---

Uzbek

Interjection

ha

1. yes

1. This word needs a definition. Please help out and add a definition, then remove the text {{rfdef}}.

---

West Frisian

Verb

ha

1. alternative form of any present-tense form of hawwe except for the third-person singular